Berfu Yenenler: Düğünün ilk saatleri rezaletti!

 Berfu Yenenler: Düğünün ilk saatleri rezaletti!

Berfu Yenenler düğününün perde ardını anlattı: Eser, ailesiyle birlikte beni istemeye geldi. Pederim birden Manas destanını okumaya başladı. Abartısız 15 dakika falan konuştu. Hane isteme ortamından fazla, konferans salonuna dönüştü.

Eser hayatında birinci kere gömlek giymiş olabilir. Terden üstüne yapışmıştı gömlek. Liseli evlatlar üzereydi. 30 kişi vardı konutta ve ben 30 kimseye kahve yapıp, tek tek dağıttım.

Düğünü 3 ay sonra yapma kararı aldık. Ben denizli kumsallı bir yan istiyordum, Eser de çimenli bir bölge istiyordu. 2 tane tarafa baktık. İkisi de Kilyos’taydı ve birini seçtik. Tembellikten tertip şirketi bile aramadık. Zira her şeyin hallolacağını düşünüyorduk.

3 ay boyunca bir daha asla düğün mekanına gitmedik. Gelinlik için ise yalnızca 1 sefer gittim. Annemler benden 58 kat daha paniklerdi. Ben yalnızca düğün mahallinde bir atlıkarınca olsun istedim. Tek istediğim şey buydu! Nasıl bir piyasa varsa adam bizden acayip bir fiyat istedi. Neyse ki ikna ettik. Düğüne 2 gün kala adamı aradık ve asla ulaşamadık. Ürün’ü engellemiş. Bu isteğim de çöp oldu.

Gelinlik asla istediğim üzere olmadı. Beğenilmeyen bir gelinlik diyemeyeceğim lakin berbat diyebilirim. Hiç içime sinmeyen bir şey oldu. 2 gelinlik ve 1 tane after elbisesi istemiştim. Hiçbiri istediğim üzere olmadı.

Kumsal olduğu için spor ayakkabı giymeye karar vermiştik. Bir tasarımcıya ayakkabıları gönderdik. Üzerinde Mr. Yenenler, Mrs. Yenenler usulü bir şey yazacak. Düğünden bir gün evvel ayakkabılar bize geldi ve adam keçeli kalemle yazmış!

Organizatör hatunla buluştum. Güya ona hiç istediklerimi söylememişim, örnek fotoğraf atmamışım üzere bana bir güruh şey göstermeye başladı. Baktım ki bu bayanla tartışacağım, bir daha buluşmadım.

Bize düğünün yapılacağı kumsalın kapatılacağı söylenmişti. Saat 11.00 üzere mekana gittik. Plajda bikinisiyle koşup denize atlayan beşerler vardı. Mekan aqua parka dönmüş. Herkes masaların üstüne zıplıyor.

Nikah memurumuz nikaha gelmedi. Asıl dehşetli olan oydu. Uzun bir mahalden yürüdük, nikahın kıyılacağı noktaya geldik adam yok. Herkes bize bakıyor, biz herkese bakıyoruz. Sonra memur geldi, ufak şakalar falan filan…

Nikahtan sonra gelinlik değiştirmeye gittim. Gelinlik giymek yerkürenin en güçlükle şeyi, ben neden 2. gelinlik saçmalığı yaptım bilmiyorum…

Düğünde 150 kişi falan vardı ve biz hepsini tek tek öpüp altın topladık. Garsonlar ünlüleri görünce yalnızca onlara yemek götürmüşler. Gayrı kişiler aç kalmış!

Biz beşerler gitmeye başladıktan sonra sahile gitar, ateş keyfi yaparız diye düşünmüştük.Saat 00.00’da jandarma geldi. Düğünü bitirmek için. Şikayet gelmiş… Kilyos’ta! Etrafımız külliyen boş… Mesken yok… Sahneyi kapattık, müziği kesmek zorunda kaldık. 2-3 saat daha masalarda oturduk ve düğün bitti! Sefalı bir düğün diyebiliriz lakin bizim açımızdan birinci saatler kaos ve rezaletti.

Yorum Yap